We zijn vanuit Inverness onderweg naar Whitby. Daar is “folk week”. Dan zijn er allerlei optredens en daar kun je kaarten voor kopen. Dat doen we niet. Tegelijkertijd wordt er namelijk in heel veel pubs muziek gespeeld. Gewoon door iedereen die dat leuk vindt. Of je nu iets kunt of alleen maar denkt dat dat zo is, je mag meedoen. Dat meedoen gaan we ook niet doen, want wij kunnen geen muziek maken en denken ook niet dat we dat kunnen. Maar het is gewoon ontzettend leuk en gezellig. Hoe we dat weten? Nou, elk jaar gaat de Vereniging van Toerzeilers naar Whitby, althans, ze doen een poging daartoe. Drie jaar geleden zijn we daar ook naar toe geweest. Toen was het tamelijk zwaar weer en heeft maar een handjevol boten het gehaald. We hebben er toen 33,5 uur over gedaan vanuit Den Helder. Inderdaad, het waaide flink, want het record staat op 32 uur.
De afgelopen twee jaar heeft niemand het gehaald. Te slecht weer. Dus we dachten dit jaar maar weer eens gewoon mee te doen. Drie jaar geleden hebben we het record dan wel net niet gehaald, maar dit jaar wel. We worden namelijk (vrijwel zeker) de boot die er het langst ooit over gedaan heeft om vanuit Nederland in Whitby te komen, zonder een andere Nederlandse of Engelse haven aan te lopen: 9.768 uur. Die staat voorlopig wel.

Anyway, de verwachting was dus dat het vannacht niet veel zou waaien en verder tamelijk onzeker. Onze planning was daarom om vanuit Inverness naar Peterhead te varen (op de punt van de puist ten oosten van Inverness) en dan maar gewoon te kijken wanneer de wind weer een beetje gunstig zou zijn om door te varen. We hebben nog een paar dagen over. Maar het is net ochtend en we zijn al bijna bij Peterhead. Met deze snelheid kunnen we over ca 16 uur bij Firth of Forth zijn en als de wind dan naar het zuiden klapt, zoals de verwachting doet vermoeden, varen we zo naar binnen en zijn we over 24 uur bij Edinburg. Peterhead kan dan een nuttige haven zijn voor een tussenstop, Edinburg is een bestemming.
Inderdaad zijn we tegen het vallen van de avond bij Firth of Forth. Net alleen de avond valt, maar de wind ook en dat is deze keer niet heel erg. Dat biedt de gelegenheid ’s nachts nog wat te slapen. Als het licht wordt varen we voorbij Edinburg (de haven ligt iets verder landinwaarts) en langs de MS-Rotterdam (toevallig) onder een van de meest iconische bruggen van het United Kingdom door. Het weer doet niet erg mee, maar ondanks dat is het toch wel een plaatje.

In de tourist guide heeft Anita gevonden dat het in augustus druk kan zijn. Er schijnt dan een ‘fringe festival’ te zijn. We kennen het qua naam en weten wel ongeveer wat het is, maar verder zien we wel. Verder hadden we ons nog niet zo heel erg voorbereid, dus we lezen ook maar de gidsjes voor de top-10-must-see-highlights. We nemen de bus naar Edinburg. Daar aangekomen blijkt het inderdaad, tja, uhm, laten we zeggen, … druk. “Het” is blijkbaar voor alle leeftijden van 16 tot 96, dus we zitten mooi in de middenmoot. Er is letterlijk overal wat te zien en te horen. Werkelijk elke vierkante meter wordt benut. En het is inderdaad druk, maar vooral ook geweldig leuk.
De volgende dag doen we het nog een keer. Nu nemen we de trein. Duurt per saldo even lang, maar het is verder lopen naar het station. Vandaag is het redelijk goed weer, dus een stukje lopen wel een goede afwisseling.

Er is gewoon teveel te zien en te beleven en aan de top-10 highlights komen we dus ook niet toe. Edinburg vinden we vooralsnog een heel fijne stad en we moeten hier zeker een keer naar terug. Ach, maar een klein stukje varen.

Maar nu eerst naar Whitby. Hoe het kan weten we niet, maar om een of andere “toevallige” reden is het dus elk jaar in het weekend vóór folkweek bijzonder onstuimig en uiteraard is het dit jaar niet anders. De wind komt uit het (zuid)westen, dus we varen achter de kust. Voor het eerst in 13 maanden trekken we rif3 in het grootzeil. Nou, hebben we dat er toch niet voor nop in laten naaien. Het is nog niet eens zo dat we de wind niet zouden kunnen hebben, alhoewel het met deze paar overmaatse zakdoeken wel rustiger vaart, maar we moeten gewoon ook wat snelheid kwijt.

We varen halve wind en onder de kust, maar de golven komen recht van voren. We hebben in 6 uur meer water over het dek dan in alle voorgaande 13 maanden bij elkaar en dan tellen we de Kleine Regentijd in Suriname gewoon mee. Tot zover de geplande hogerwal.

All for the record …