19 juni: Het wordt Noorwegen. Volgens de weersverwachting wordt het lastig om zeilend The Shetlands te bereiken en bovendien wordt het er daar naar verwachting de komende week vrij heftig weer. En ons doel is Noorwegen, dus laten we die extra omweg dan maar niet nemen.

Bij vertrek uit Engeland moet je sinds Brexit een “reisplan” indienen met een vertrektijd (binnen 2 uur nauwkeurig) en een aankomsttijd (binnen 2 uur nauwkeurig). Wat denken jullie Britten nu zelf? Lowestoft – Stavanger. Zo’n 3 etmalen varen. Dus ik vul plichtsgetrouw in: Aankomst 22 juni tussen 10:00 en 10:01. En just in case you are interested: of we in Stavanger landen of ergens anders is ook maar de vraag.

Anyway, het waait prima, en uit de verwachte richting. De weermodellen zijn het voor de langere termijn niet helemaal eens, maar sommige voorspellen dat er zondag 22 juni een flinke wind komt te staan voor de Noorse zuidwestkust. We blijven daar dus maar alert op.

Tegen de avond varen we richting een windmolenpark, groot, zo’n 20 x 20 zeemijl, en in aanbouw, dus we mogen er niet doorheen. Westelijk of oostelijk erlangs? We kiezen voorlopig voor westelijk in de verwachting dat we dan zo lang mogelijk de gewenste wind in de zeilen houden. Een paar uur later begint de wind te draaien. Geen fijne koers meer, en als de wind doet wat we verwachten wordt dat erger. Anita slaapt en ik besluit toch oostelijk langs de stokjes te varen. Dat zeilt in elk geval prima.

Tegen de ochtend zijn we er zo ongeveer langs. Ik zie alleen op onze route de AIS merktekens van boeien en andere “objecten” die niet op onze zeekaarten staan. Dit is dus ofwel tijdelijk of erg nieuw. We overleggen en kijken nog eens in alle gegevens die we hebben, niks. Maar er is wel iets. Het antwoord volgt gelukkig snel over de marifoon: “Sailing yacht Eaumega, this is guard vessel Jacobus. You have a windfarm in front of you and you need to change your course.”
Deze hadden we dus nog niet. Volgens onze laatste data gepland, maar nog niet gebouwd. Inmiddels wel dus. Ok, we varen 14 mijl om. Het gaat wel vlot, dus dat scheelt.

In de vroege ochtend van 21 juni begint de wind wat in te zakken. De snelheid is nog steeds een knoop of 4. Niet bijster hard, maar ok, we komen er zo ook. Ik haal een nieuw weerbericht binnen en begin me vervolgens toch wel wat zorgen te maken. Morgen, 22 juni, vanaf pak‘m’beet een uur of 10 ruim 30 knopen wind voor de Noorse kust. En ik weet dat die 30 knopen uit deze weerberichten altijd conservatief zijn, dus het kunnen er ook zo maar 40 worden. Misschien toch handig om te kijken of we voor die tijd binnen kunnen zijn. We zetten, een beetje tegen onze principes, toch maar de motor bij om zo tegen de 6 knopen snelheid te houden.

Marifoonbericht van de Noorse kustwacht: “Gale warning, sector Utsira, june 22 from 09:00 UTC, force 8”. Ok, het beeld wordt duidelijk. Het is verstandig binnen te zijn voor die tijd. Dat kan, mits we de snelheid er een beetje in houden.

Het voordeel als er een storm aankomt is dat het op enig moment vanzelf gaat waaien. Dat maakt in elk geval vaart. Tananger kunnen we halen rond 09:00 lokale tijd, dat is dus 07:00 UTC.
Rond 8:30 leggen we aan tegen een kade die daar duidelijk voor bestemd is. Niet de meest idyllische omgeving, Noren doen iets met olie en gas. Maar het voldoet prima. Het waait hier weinig. Ziet er vooralsnog dus prima uit. Er wandelt een Noor die aangeeft dat we ook in het jachthaventje kunnen liggen. Naar het blijkt een soort zelfbenoemde havenmeester. Aardige vent hoor. Maar de enige beschikbare plek daar blijkt een kopsteigertje waar de wind, als die komt, ook precies op zal staan. Dus toch maar niet. Hier aan de kade ligt Eaumega zo dat ze de wind en golven, als die komen, wel kan hebben.

We gaan nog even lekker slapen. Volgens mij heeft het wel wat geklotst, maar heb er niet zo heel veel van meegekregen. Rond 13:00 word ik wakker en steek mijn hoofd weer eens naar buiten om te kijken of Eaumega nog steeds ligt waar ik haar heb vastgemaakt. De plooien waaien zo wel uit je broek en de windmeter geeft aan 38 knopen te hebben gemeten, in de haven.
Just in Time.