Een paar dagen geleden is het begonnen: Portugese Oorlogsschepen. Met honderden drijven ze om ons heen. Als je bedenkt hoe groot het gebied is waar we ze zien moeten het er met elkaar vele miljoenen zijn. Voordat jullie nu denken dat Portugal de verdediging van de Azoren erg serieus aanpakt: Een Portugees Oorlogsschip is een werkelijk heel schattig uitziend soort kwalletje dat met een opgeblazen zeiltje boven water blijft en door de wind wordt voortgeblazen. Echter onder water hangen er tentakels aan die tientallen meters lang kunnen worden. Aanraken schijnt niet leuk te zijn en doen we dus ook maar niet. Een kwal is het eigenlijk niet. Het schijnt een symbiose te zijn van vier verschillende organismen. Weer zo’n bizarre creatie van de natuur.

Met nog een dag te gaan naar Horta bereikt ons de informatie dat de haven bomvol ligt en dat we er waarschijnlijk niet in kunnen. Nu heeft De Grote Weermeester besloten dat de wind naar Horta gaat inzakken en dat we waarschijnlijk straks de motor mogen starten. Horta is 134 mijl. Maar 90 graden bakboord ligt Flores, ook exact 134 mijl en dat kunnen we wel zeilend bereiken. Nou, dan wordt het toch Flores, zoals we oorspronkelijk gepland hadden. De gijp duurt een kwartier omdat er nogal wat lakens buiten hangen die allemaal naar de andere kant moeten. Maar dan liggen we weer op koers.

Precies een etmaal later lopen we Porto de Lajo binnen. Nederlandse vrienden die een paar dagen voor ons vertrokken zijn uit de Carieb wachten ons op. Erg leuk na 17 dagen, 21 uur en 15 minuten water weer bekenden te ontmoeten.

Het is koud, dus we zoeken de schoenen, lange broeken en truien weer op. Waar lag het allemaal ook al weer?