We gaan dan toch echt de EU verlaten en we hebben dus een uitklaringsdocument nodig.
Nou ja, nodig … Het schijnt dat ze op Kaapverdië wel gewend zijn aan zeiljachten die “vergeten” zijn zo’n document bij vertrek van de Kanaries op te halen en het schijnt dat ze inmiddels ook wel snappen dat even terugvaren geen optie is. Maar we hebben van zeilers die dit tochtje al eerder hebben gevaren bijna zonder uitzondering het advies gekregen: Het uit -en inklaren is een circus dat er gewoon bij hoort, speel het spel mee en geniet ervan. Nou, laten we daar dan maar eens mee beginnen.

Van de medewerker op het havenkantoor van Santa Cruz de La Palma hebben we al een document gekregen om in te vullen. En om het officieel te maken moeten we naar het politiebureau. Dat kan alleen in de ochtend en op afspraak. Maar toevallig weet hij dat er morgenochtend al een andere boot is die een afspraak heeft, dus kan het waarschijnlijk dan ook wel. Dus togen we, gewapend met alle officiële documenten, op vrijdagochtend naar de Guardia Civil. En er zit op het kantoortje zowaar een beambte die bereid is ons te te woord te staan.

Ok, dus jullie willen naar Cabo Verde. En wanneer vertrekken jullie dan? Eh, nou ergens volgende week. Dinsdag, woensdag, misschien donderdag, afhankelijk van het weer. “I need a date!”, zegt de man onverbiddelijk, duidelijk niet van plan te snappen dat je een overtocht met een zeilboot niet plant op je agenda, maar op het weer. Ok dan, nou dinsdag dan maar, zeggen wij. De politieman kijkt in zijn agenda. “Maandag werk ik niet, maar dinsdag wel, dus dan kan het”. Ja, maar als we nu om 8:00 weg willen? De man denkt even na. Nou vooruit, dan kan het nu ook wel.

De beambte helpt ons nog geduldig met het invullen van de ontbrekende gegevens op Het Document. En dan moeten er De Stempels op. Hij stelt de datum in, pakt een papiertje waar al een stuk of wat stempels op staan en maakt een proefstempel. Ja … 13 november, dat klopt. En hij staat nog rechtop ook. Ok, dan nu voor het echie, op Het Document, onderaan. De man mikt met de nauwkeurigheid van een biathlon atleet waar Het Bewijs der Echtheid moet komen. Hmm, nee, misschien toch maar bovenaan. Goed recht … boven, onder, links én rechts evenveel ruimte? Check, doublecheck. Toch een millimeter naar links .. Uh, misschien dan maar onderaan … nee bovenaan is toch echt beter. We zijn een minuut verder en zowaar, Pats. De Daad is volbracht en de politieman kijkt trots naar zijn Creatie.
Dat bleek echter pas de eerste stempel van de drie te zijn, maar toegegeven, de volgende twee gaan aanzienlijk sneller. Logisch, want de keuzestress waar ze moeten komen wordt immers steeds kleiner.
Dan, na het nodige kopieerwerk van alle documenten komt uiteraard het belangrijkste. De naam EAUMEGA, de gegevens en de vertrekdatum worden met monnikengeduld in Het Grote Boek geschreven. Gelukkig iemand die zijn verantwoordelijkheden uitermate serieus neemt.

Nu maar zorgen dat we op 13 november om 08:00 vertrekken. We hebben maar niet verteld dat we misschien nog even langs El Hierro gaan. Ook een Kanarisch eiland, maar daar kun je geen uitklaringsdocument krijgen. Nou ja, mochten we per ongeluk op El Hierro terechtkomen, dan noemen we dat maar een nautische noodzakelijkheid die ontstaan is na ons vertrek.

Het regent inmiddels pijpenstelen, maar we lopen grijnzend terug naar Eaumega. Het is (vooralsnog) inderdaad best leuk.