We hebben een ijsje gescoord en zitten op de kade. “Ik ga het echt niet doen”, zeg ik. “Echt niet, ik ga het niet doen … nooit”. Anita lacht. “Nee schat, denk ook niet dat het iets is voor ons”. Een paar dagen geleden hadden we het er nog terloops over. Zo van stel je voor dat het ons gegund is om 80 te worden en we vinden tegen die tijd (al dan niet ingefluisterd door onze dierbaren) dat we niet meer kunnen zeilen … We kijken naar “Sommernachtstraum, Erlebnisse und Freiheit”. Althans, dat staat er geschreven. Het beeld erboven doet mij denken aan vrachtauto’s die regelmatig door ons verder toch wel mooie Brabant rijden.

We zijn in Geiranger en letterlijk elke dag wordt hier opnieuw een complete, “zelfvoorzienende” stad binnengevaren, uitgeladen, ingeladen en weer afgevoerd. Nu kan ik nog best snappen dat je het fijn vind je te laven aan de luxe aan boord en af en toe een plaats te bezoeken. Het bijzondere vind ik (pas op, hier volgt dus slechts een mening) dat veel van de passagiers er dan nog openlijk enorm trots op zijn dat ze meevaren op zo’n ding. De Persoonlijke Prestatie houdt wellicht toch meer in dan je geld uitgeven aan een ticket.

En waarom zijn wij dan in Geiranger? Nou, het is hier vréselijk toeristisch, maar het is er ook best wel mooi. Waarschijnlijk is er een relatie tussen die dingen. En natuurlijk zijn er genoeg andere fjorden die ook héél mooi zijn en veel minder toeristisch, maar we wilden deze “Sommernachtstraum” toch wel graag “Erleben” in “Freiheit”. De reis er naar toe, door de Noorse fjorden vonden we ook best indrukwekkend en ondanks dat je veel op de motor doet, de moeite waard. En ach, als De Stad aan het eind van de middag weer is uitgezwaaid, de zwaveldampen zijn opgetrokken en de bussen met dagjesmensen verdwenen zijn, dan worden de terrassen weer schoongeveegd, de RIBs weer afgevuld met brandstof en resten slechts de hotelgasten en kampeerders. Vooruit dan, die laatste zijn toch ook een beetje bootjesmensen, maar dan op wielen.  Dan is het er weer relatief rustig en kun je nog tot héél lang in de avond genieten van de prachtige omgeving.