24 Juni.
Het is nacht. We varen een front tegemoet. Geen idee of het een Portugees, Spaans of ander front is, maar de wind staat verkeerd. Voor het front uit waait het iets noordelijker dan west, na het front iets westelijker dan noord, maar zover zijn we nog niet. De golven bouwen zich op. Eaumega beukt er tegen in.
We varen een windhoek die nog enigszins comfortabel is. Niet helemaal de goede kant op, maar dat geeft niet. Dat hebben we al ingecalculeerd en al van tevoren voor gecompenseerd. De wind trekt verder aan. We hebben allebei niet veel last van zeeziekte, maar dit zijn omstandigheden waarin, als ik binnen sta (voor zover van staan sprake kan zijn), ik niet spontaan enorme trek krijg in een hamburger.
Het wordt inmiddels licht en het front doet er nog een schepje boven op. We leggen Eaumega meer in de wind om minder snelheid te maken, dan houden we de boel heel. Nog een paar uur. Het begint te regenen, op zich een goed teken, het front nadert. De windrichting klapt om, maar de zee is flink boos op het front, de golven komen nog uit de verkeerde richting. Langzaam verandert het golvenpatroon. Ze komen nu steeds meer uit de nieuwe windrichtig. We verleggen de koers. Af en toe slaat Eaumega nog een verkeerde golf stuk, maar we kunnen weer snelheid maken.

25 Juni.
Het is nacht. Er zijn wat wolken, maar de sterrenhemel staat er prima bij. Het waait goed. Halve wind, rifje in het grootzeil. We slapen om beurten heerlijk en te lang.
Het wordt licht. De wind neemt iets af. Ik trek het rif er uit. Er passeren nog een paar buien zonder nattigheid en daarna is het blauw. Een mooie deining loopt dwars onder Eaumega door. Veel beter wordt het niet. Dit kan zo in de promo van de pensioenverzekeraar.

Een nieuw front kondigt zich aan: We spotten de eerste Portugese Oorlogsschepen. Die verdedigingslinie zullen we een stuk gemakkelijker slechten dan de vorige.

What a difference a day makes.