Jullie dachten natuurlijk: “Dat blog gaat als een nachtkaars uit.”

De laatste twee verhaaltjes hadden jullie nog tegoed. Inmiddels zijn we weer een dikke maand in Nederland. Zijn we dan al weer een beetje “geland”? Nou, eerlijk gezegd niet. Ok, het “normale leven” begint weer op gang te komen, maar we zijn nog steeds vanalles kwijt. Ergens opgeruimd in een doos. Anita is al weer ruim vier weken betaald aan de slag. En op weg naar huis hadden we eigenlijk al bedacht dat we nog zoveel te doen hadden dat we zeker drie maanden geen tijd zouden hebben om te werken. Dus mede vandaar ook dat jullie even hebben moeten wachten op de laatste verhaaltjes.

Blijkbaar hebben velen van jullie genoten van onze belevenissen en de wijze waarop we deze met jullie hebben gedeeld. Het is best leuk zo’n blog te schrijven, maar uiteraard nog veel leuker als je ook weet dat het gelezen en gewaardeerd wordt.

Meermalen heb ik de vraag gezien “Blijf je nou ook nog bloggen als je weer thuis bent?” Nou, wat denk je zelf? Het was meestal leuk, altijd boeiend en soms spannend, maar het is nu ook wel mooi geweest.

Gaan we nog een keer? Wie weet …