30 april, Sint Maarten viert een feestje. Het is hier carnaval. Het schijnt de hele maand al carnaval te zijn, maar daar was niet zo veel van te merken. Vandaag wel. In Philipsburg is “The Parade”. Geen optocht zoals we die in zuid Nederland kennen, maar vooral veel schaars geklede dames met verentooien, begeleid door opzwepende en vooral loeiharde muziek afkomstig van de enorme trucks die er tussen rijden. Er lijkt ook een ruime hoeveelheid drank doorheen te gaan. Kijk, dat kennen we dan weer wel. Het geheel perst zich door de smalle straatjes waardoor alles extra goed binnen komt. Of je er nu van houdt of niet, het is wel apart een keer mee te maken.

Vorige week waren onze kinderen hier. Dat was ook een feestje. Het was ontzettend leuk na 9 maanden weer even bij elkaar te zijn, ervaringen te delen en uitgebreid bij te praten. Inmiddels zijn ze gezond en wel weer terug en vieren de verjaardag van oma. Anneke, Van Harte.

Eaumega is inmiddels grotendeels hersteld, op een paar details na die we later een keer regelen. Dat geldt trouwens niet voor Sint Maarten zelf. Wat is hier nog vreselijk veel stuk en wat gaat het herstel langzaam. Volgens velen is Sint Maarten een soort feesteiland bezaaid met restaurants, bars, casino’s en tax-free shops. Een  deel daarvan is inmiddels weer ‘in business’, maar voor andere delen van het eiland is het nog even feesten op de puinhopen. It’s a long way there.

Dat laatste geldt nu ook voor ons. Terug is ongeveer net zo ver als heen. Vanavond vertrekken we naar de BVI’s en van daar met een hopelijk goed weer-window langs Bermuda naar de Azoren.