Girls only (?)

Gedurende ons rondje Atlantic wil ik af en toe mijn vrouwelijke kijk op zeezeilen en het leven aan boord geven, dus voor mannen misschien wat minder interessant, vandaar de naam van dit blogdeel.

Behelpen?

“Vindt jouw vrouw zeilen leuk, dan?”
Deze vraag krijgt Leon regelmatig van zeilende mannen, vaak met een licht jaloerse ondertoon.
En ja, ik vind zeilen leuk, ook op zee, ook langere tochten en ook met harde wind. Daarmee lijk ik te behoren tot een zeldzaam species en daar voel ik me prima bij, want gelukkig ken ik een aantal leuke vrouwen die ook met plezier de zee op gaan.

Veel niet-zeilers hebben het idee dat het leven aan boord vooral behelpen is. Dat valt echt wel mee.
Weliswaar speelt alles zich af in een kleine ruimte, vergelijkbaar met een 6-persoons caravan. Het is meer te vergelijken met ‘glamping’ dan met ‘survival’. We zijn van veel gemakken voorzien, zoals een douche en toilet, 2 pits gasfornuis met oven, koelkast, boiler en verwarming. Ook kunnen we een aantal elektrische apparaten gewoon op 220 volt gebruiken, ook tijdens het zeilen, met dank aan zonnepanelen en een omvormer die 12 volt omzet naar 220 volt (technischer wordt het niet, hoor).

Wij slapen in een ruim bed, waar we met een topper van een bekende winkelketen nog wat comfort aan hebben toegevoegd.

Groot voordeel van het leven in een kleine ruimte voor vrouwen zoals ik, die wat minder eer behalen aan huishoudelijk werk, is dat het schoonhouden in een vloek en zucht geregeld is.

Is het net als thuis of op een camping, nee dat niet, want op het moment van typen schommelen we af en toe wat meer dan leuk is, vanwege de golfslag in een baai van Ouessant, een eiland voor Bretagne waar we aan een meerboei liggen (gratis en dat is op een camping ook niet het geval).

Maar behelpen?, nee zo ervaar ik het leven aan boord niet.