Ouest
We zijn nu op het absoluut meest westelijke puntje van Frankrijk. Als je tenminste de overzeese gebiedsdelen die La République op democratische wijze aan haar grondgebied heeft toegevoegd even niet meerekent.
Het Ile d’Ouessant is een soort fonduevorkje met de tanden naar het zuidwesten. En tussen de tanden is een “Baie de Lampaul” met, jawel, het stadje Lampaul. In die baai kun je ankeren of aan een mooring, en lig je relatief rustig, als de wind tenminste niet uit het zuidwesten waait en dat doet-ie al maanden niet. Er is ook een haventje, maar dat valt droog bij laagwater en dat vinden we wat oncomfortabel.

Iedereen die nu het idee heeft dat wij zware ontberingen hebben moeten doorstaan om hier te komen moet ik een beetje teleurstellen. We zijn met de wind mee van Cherbourg tussen de Kanaaleilanden door naar Trébeurden gedreven. Het plan was eigenlijk Lézardrieux, maar we dreven te snel waardoor we in Lézardrieux midden in de nacht aan zouden komen. Dat is qua navigatie niet zo’n probleem, maar de Franse vissers hebben de gewoonte de kust vol te leggen met visfuiken en manden en we hebben niet zo’n zin ’s nachts daarin verstrikt te raken. (Overigens zijn de Fransen daar niet uniek in. De Engelsen kunnen daar ook wat van. Eigenlijk zijn het vooral wij Hollanders die met grote schepen de zee leegscheppen.)
Van Trébeurden naar Roscoff, L’Aberwrac’h en nu dus Ouessant geeft een vergelijkbaar beeld qua weer en inspanningen. Het grootste probleem is dat we af en toe de motor moeten starten omdat de wind dan helemaal weg valt. Verder is het vooral zonnig. Dus samengevat hebben wij een héél zwaar leven.



We liggen nu dus “in” Ile d’Ouessant en het schommelt hier. Dat geeft mooi de gelegenheid daar vast aan te wennen, want we zullen dit vrijwel zeker in de hele Carieb hebben. We hebben geen Internet. Het is er blijkbaar wel, maar we liggen zelfs voor onze WiFi versterker te ver weg om iets te ontvangen. Dat is dan weer een mooie gelegenheid om te proberen of we via onze SSB zender een post (nog even zonder foto’s) kunnen plaatsen. Zie je iets geks, dan weet je nu waaraan dat ligt.
Verder zijn de vooruitzichten de komende dagen dat het wederom nauwelijks waait, dus we zullen morgen eens zien waar de wind ons niet brengt.
6 gedachten over “Ouest”
Hallo Leon en Anita
We zullen een beetje blazen misschien helpt dat jullie en bollen de zeilen .
Bon voyage.
Rein en Lisette
Anita en Leon
Ik zie wel dat jullie het net zo zwaar hebben als wij achterblijvers. Hitte en weinig wind ter verkoeling. Het enige verschil is dat jullie niet over droogte hoeven te klagen (als je zout en zoet op één hoop gooit). We volgen de verslagen van het avontuur met plezier
Techniek staat werkelijk voor niets! Leuk om de blogs te lezen en jullie te volgen (ook goed voor de geografische kennis). Ik heb zoo medelijden met jullie…hopelijk blijft het zo. Lekker in de laid back stand blijven voorlopig. Voor nu zag ik nog niets geks, maar dat kan er aan liggen dat er nu nog geen foto’s bij zaten :-). Groetjes!
Hoi Anita en Leon,
Leuk om de verslagen te lezen!
Ik ben inmiddels weer terug van een week Caledonisch Canal in Schotland op de Ora Pro Nobis en ook een middagje op de Optie samen met Hinke. Na een tussenstop was Rudy op de Ora gestapt en ik op de Optie. De volgende sluis en het aanleggen werd ‘boys against girls’ en dat ging hardstikke goed 😀.
Ik blijf jullie volgen, veel liefs!
Hoi
Zeer leuk om jullie te volgen.
Maar om de volgende aan vaar plaats te voorspellen valt niet mee.
Ik zit er altijd naast omdat de wind anders blaast.
GR A&A uit A
Hoi Anita en Leon,
Morgen reizen we naar Falmouth, alwaar we aan boord gaan. Wat hebben jullie al een end gevaren! Duimen omhoog en geniet ervan!
Groeten, Mart