We spelen een spelletje met het weer. Of eigenlijk speelt het weer een spelletje met ons. De oversteek van zuid-Europa/noord-Afrika richting midden-Amerika is qua routeplanning eigenlijk relatief simpel. Dat wil zeggen als je het op het juiste moment doet, zo ergens tussen november en februari. Dan waait de passat altijd uit het oosten, zijn er geen zware orkanen en is de variatie dat de passaatwind stevig is of heel stevig.

Voor de oversteek naar Europa toe ligt dat iets anders. Op de noordelijke route heb je te maken met weerpatronen die vergelijkbaar zijn met die in Nederland. Hoge en lagedrukgebieden die zich ontwikkelen, uitsterven, zich verplaatsen en om elkaar heen dansen. Daartussen waait het, in “uiteenlopende richtingen” en van niets tot stormachtig. Tussen dat alles zoeken we onze route naar onze voorlopige bestemming: De Azoren.

Uiteraard is wel enigszins voorspelbaar wat er gebeurt. De weersituatie van vandaag is vrij zeker, die van morgen ook wel. Maar die van over een week? De verwachte weerspatronen van de komende week, samen met ons reisdoel bepaalt welke kant we op willen. De weersituatie van nu bepaalt welke kant we op kunnen, hoe snel en hoe ver. Als we een dag geen wind hebben kunnen we een joker inzetten: de motor. We hebben ongeveer 5 jokers. Elke avond halen we de weerkaarten binnen en zijn we benieuwd welke zet de Grote Weermeester nu weer gedaan heeft. Dan is het onze beurt. Tot de volgende avond. Donderdag 16 mei. Er zijn 3 zetten gespeeld. En nog 5 jokers over. We zitten nog in de opening. Hoeveel te gaan?