1 April!

We zijn op Antigua in English harbour. Er zitten hier flink wat pelikanen en ze doen bommetje. Cirkelend hoog boven het vlakke water met de kop schuin op zoek naar vis. Dan ineens in een nagenoeg perfecte parabool naar beneden, het laatste stuk in vrije val. We schatten een hitrate van 80%. De vogels ogen ietwat lomp maar het zijn verdraaid goede vissers.

We zijn hier eigenlijk omdat 2 bedrijven ons beloofd hebben dat ze tijd hebben reparaties uit te voeren. Bij één van de twee klopt dat inderdaad. Hij wil graag direct beginnen zodat hij binnen 2 weken klaar is. Mooi, maar we willen wel graag weten wat dat gaat kosten. We betalen het uiteindelijk niet zelf, maar helemaal carte blanche is toch ook niet de bedoeling. Diezelfde avond zit er zoals beloofd een offerte in onze mailbox. Tja, daarvan kun je het van massief goud maken (vinden wij). En we hebben toch alleen maar gevraagd om gewoon 316L RVS.
Het tweede bedrijf bellen we ook en we krijgen een grote bek waarom we ons niet meteen maandagochtend gemeld hebben, want nu heeft hij immers geen tijd meer. En bovendien, waarom liggen we niet gewoon aan een steiger in een van de (peperdure) havens? Van zoveel medeleven en begrip hebben we niet meteen terug. Al is het het laatste bedrijf op de wereld, we buigen het staal nog liever zelf met onze tanden dan dat deze hork het werk gaat uitvoeren.

Er is iets met deze datum herinneren we ons ineens. Dat wordt dus weer een dag bellen en regelen en dat heeft nu in elk geval wel enig resultaat. Met enige inmenging van een expert van onze verzekering krijgen we uiteindelijk een offerte van een bedrijf uit Sint Maarten dat er in elk geval heel redelijk uit ziet. Navraag heeft al uitgewezen dat het bedrijf goed bekend staat en de bedrijfsleider reageert ook nog vrij adequaat op de mails. Ok, dat wordt ‘m dan maar.

Het voordeel is meteen dat we nog zo’n anderhalve week hebben om er te komen, dus kunnen we proberen nog een beetje te genieten. We wandelen wat. De omgeving rondom English Harbour en Falmouth Harbour is heel aardig.

We nemen de bus naar Saint Johns, de hoofdstad van het eiland. Op zich is Saint Johns niet eens heel bijzonder, maar de rit er naar toe met de bus maakt veel goed. Er is vooral een mega-taxfree shopping center voor de cruise schepen die hier aanleggen. Als je op zo’n flatgebouw zit moet je je geld toch ergens kunnen laten. Het is eigenlijk best grappig om eens doorheen te lopen.

Nu we weer wat tijd hebben willen we eigenlijk nog naar Barbuda, Montserrat en Sint Eustatius. Barbuda hoort bij Antigua, maar 3 jaar geleden is alles weggewaaid door een orkaan en je kunt er niet meer uitklaren. Dus naar Barbuda betekent daarna weer terug naar Antigua. Niet handig. We gaan toch maar eens vragen bij Customs hoe dat moet en daar vertelt de dame ons dat het geen probleem is. Omdat je niet meer op Barbuda kunt uitklaren mag je daar voorlopig “gewoon” maximaal 2 dagen zijn, ook al ben je uitgeklaard op Antigua. Soms vallen de regels dan ook weer mee.