Spaanse meeuwen hebben gewoon een hekel aan Hollanders. Of misschien was het toch nog een Franse. In elk geval, vóór water, achter water, bakboord water en stuurboord water. Geen land te bekennen. Hoeveel zee wil je hebben om in te schijten? En dan doet zo’n vliegend sujet uitgerekend zijn behoefte op onze Nationale Trots!

We liggen nu (woensdagavond) voor anker in Bilbao en hebben van vanalles wat we nog over hadden een heerlijke driegangenmaaltijd bereid. Hoezo is zeilen afzien? En we zijn er dus inmiddels overheen, de Gevreesde Golf. Het is eigenlijk net zoiets als de tandarts. Je stelt je er vanalles van voor, maar uiteindelijk valt het mee. Nu ben ik er van overtuigd, zeker na deze ervaring, dat je hier bij kwaad weer niet moet zijn. Maar voor ons was het uiteindelijk gewoon twee dagen (en nachten) lekker stevig zeilen, soms misschien net iets te stevig, soms iets minder stevig en een stukje niet zeilen omdat het niet waaide. Dat laatste gaf dan weer de gelegenheid te genieten van een best wel fraaie zonsondergang.

Maar we zijn er dus overheen. Voordat we de sprong waagden zijn we naar Ile de Groix gezeild en daar 3 dagen blijven wachten. De weersverwachting voor zondag was 30 knopen uit zuid-zuidwest en laat dat ongeveer zijn waar we naar toe wilden. En Ile de Groix is best een leuk, toeristisch eilandje met boeiende wandelingen langs ruige kusten. Er zijn ergere plekken om verwaaid te liggen.

Wij vonden dit wel reden om even te wachten: