Gisterenmiddag een zeilende mug tegengekomen. En ik zeg altijd dat het nagenoeg onmogelijk is om elkaar op de oceaan blind te raken, maar ik moest echt voor ‘m uitwijken. Hij had bakboord. Met de zeilende mug bedoel ik in dit geval een Mini-Transat zeiler. Dat zijn bootjes van 6.5 meter lang waarmee wedstrijden worden gevaren over de Atlantische Oceaan. Ze zeilen (in elk geval deze keer) solo (dus slechts één persoon aan boord) en met minimale navigatie-hulpmiddelen. Er wordt deze keer gevaren van Frankrijk naar Horta en terug. Ik heb oprecht respect voor de lieden die dit doen. Minder blij zijn “wij toerzeilers” deze keer met dit fenomeen.

Horta op Faial is De Haven waar veel Atlantische oceaanzeilers samenkomen. Het is De stop-over voor reizen van west naar oost en van -en naar de zuidelijkere Atlantische eilanden. Tussen begin juni en eind augustus bruist Horta van de zeilers. Er hangt een sfeer die zelfs geroemd wordt door het toeristenbureau. Nu heeft de Mini-Transat organisatie blijbaar bedongen dat de hele haven van Horta volledig leeg moet voor de wedstrijd. Van 26 juli tot 10 augustus mag er geen enkele boot in de haven noch voor anker liggen met uitzondering van lokale boten met een vaste ligplaats. Een week daarvoor is men al begonnen met het leegvegen van de haven. We zijn er geweest, in Horta. Niet met Eaumega, maar met de ferry. We hebben ons Certificaat voor Bovennatuurlijke Bescherming even gecontroleerd en bijgewerkt. En het was best gezellig bij Peter Sport Café. Verder was het een een compleet zielloze toestand. Geen zeilers, geen sfeer, niets. Horta is op deze manier snel bezig zichzelf van de meest geliefde plek voor zeilers te degraderen tot de meest gehate plek. Gefeliciteerd bobo’s met dit resultaat, jullie hebben de zeilwereld echt een dienst bewezen.

Vannacht nog een zeilende mug. Deze zwalkte enorm. Volgens de AIS zouden we elkaar op ruime afstand moeten passeren, maar ik bleef toch erg lang afwisselend groen en rood zien. Nu wil ik best bijsturen, maar dan moet het wel duidelijk zijn wat de ander van plan is. Ik stond op het punt hem aan te roepen via de marifoon toen zijn koers stabieler werd. Waarschijnlijk lag de zeiler even te pitten en werd-ie wakker van z’n AIS alarm. Normaals: Veel respect voor het individu, iets minder voor de organisatie.