De afspraak was eigenlijk dat we, de Toerzeilers Uiterton groep boten die het doel hebben de Azoren te bezoeken, zo rond 13 juni proberen te verzamelen in Camaret sur Mer voor De Grote Oversteek van de Golf, maar we zien nu, terwijl wij in l’Aberwrac’h zijn, al dat ze er niet gaan komen. Onze wormhole-jump naar l’Aberwrac’h konden of wilden zijn niet maken en nu ploeteren zij tegen de wind in. En omdat dat de komende week niet beter wordt hebben we oprecht wel enig gepast medelijden.

Alleen Essequibo is nu al in Brest, want die zijn wat eerder vertrokken. l’Aberwrach hebben we wel gezien, en omdat wij nog voldoende tijd over hebben gaan we nog maar even naar Brest. Voor degenen die het niet kennen, Brest heeft in WOII een reset gehad en heeft een omvangrijke marine basis. Het lijkt een mengeling van Rotterdam en Den Helder. We hebben ons best gedaan (vinden wij) en wellicht niet op de juiste plekken gekeken, maar wij vonden er weinig gezelligheid aan. Anita kijkt dus maar eens in het lijstje van de “must see highlights” en vindt Rue St Malo. Ok, dan gaan we daar maar eens kijken. En inderdaad, aanvankelijk lijkt het niks, maar Rue St Malo is echt wel bijzonder. Het is een apart uitgedost kunstenaars/hippie-straatje. Er lijkt soms ook wat “te doen” te zijn, maar nu is alles tamelijk dicht. Toch leuk.
Het nadeel van Brest bezoeken is dat je er ook weer weg moet. Dat kan alleen door de vrij smalle Rade de Brest en als het waait uit het westen is het daar niet bepaald rustig. Nou is het maar een klein stukje, maar als we tegen de avond bij Camaret zijn ligt er toch wat water in Eaumega. Lekkage!!?? “Nou stop maar met zoeken”, zegt Anita, “het doucheraampje stond nog open”. Tja, niet handig bij een duikboot..

Camaret sur Mer is weinig veranderd in 4 jaar tijd. Het enige is dat de bootjes op het Toeristische-Scheepskerkhof nog wat verder zijn weggerot. We hebben het best gezellig in Camaret en zien al enige tijd een tamelijk goed weervenster om de Golf over te steken. De boten die er nog niet zijn zien dat ook en halen het tot l’Aberwrac’h. En als zij iets eerder vertrekken uit l’Aberwrac’h dan wij uit Camaret..

Dus twee dagen later zijn we er. Wat niet lukte in Camaret lukt dus wel in A Coruña, met 7 boten. Naar goed gebruik en om de reputatie hoog te houden is er uiteraard een Steigerborrel. Nu zou je kunnen denken dat openbare dronkenschap niet zo ongebruikelijk is in Spanje, maar deze vorm is blijkbaar want minder gangbaar, want de havenmeester(es) komt er nog even een paar foto’s van maken. Ach wellicht kunnen we nog een traditie vestigen.

De afgelopen dagen was het geen optie. Op de oceaan stonden 35 knopen wind en 5 meter golven. Maar we hebben gerekend, weerberichten bekeken, geanalyseerd en nog eens gerekend en het kan. Morgen gaan we!