Ruim drie dagen onderweg van Terceira naar Ierland. We zijn de eerste dag uitgezwaaid door een enorme groep dolfijnen (wij schatten zeker 50, inclusief jonkies) die een show gaven van zeker een half uur. Verder nog een paar kortere bezoeken. Altijd leuk en het blijft bijzonder. Vannacht kwam even een walvis langs op amper 25 meter en vanochtend nog een op zo’n 300 meter.

Het is ook een komen en gaan van troggen, koufronten en warmtefronten. Heldere luchten wisselen zich af met wolken en onweersbuien. Ze trekken niet alleen voorbij, maar ze ontstaan hier ook. Eigenlijk zitten we in de baarmoeder van de weersystemen. Het laatste weerkaartje van dinsdag 00:00 visualiseert dat ook best aardig.

Sinds afgelopen nacht is het weer even rustig. De bakstagwind van 12-15 knopen blaast ons richting Ierland. We hebben weer goed kunnen bijslapen. Vanmiddag was het zelfs zo mooi dat het dreigde dat de bimini er weer op moest, maar gelukkig kwam er op tijd weer wat bewolking, anders hadden we zo maar het idee gekregen dat we nog in de Carieb zaten. We zeilen nu even, zolang als het mag duren, zoals op een promotiefilm van een pensioenmaatschappij. Dus eigenlijk zoals landrotten het zich voorstellen, maar net zoals geldt voor pensioenen is het in de praktijk zelden wat je wordt voorgespiegeld en nooit wat je verwacht.

The game continues …