We zijn nu bijna een maand in Domburg, Suriname. We hebben hier Kerst gevierd met andere zeilers. Een gezamenlijk kerstdiner met nasi, kipsate van de barbecue en nog veel meer door iedereen meegebrachte gerechten. Heel apart om kerst te vieren bij 25 graden (boven nul). Het was ook echt heel gezellig, maar het zijn ook de dagen dat je het contact met achterblijvers in Nederland extra mist.

We hebben ons vergaapt aan de oudejaarsviering in Paramaribo. Dat is eigenlijk een wedstrijd wie de meeste herrie per vierkante meter kan produceren. Dit gaat gepaard met tientallen meters lang knalvuurwerk midden op straat. Dat is verrassend genoeg “een Proces”, waarbij de organisator zorgvuldig regisseert waar “de rol” moet komen te liggen, de politie de auto’s tegenhoudt en de brandweer de omstanders op afstand. Het lont wordt aangestoken door degene die voor dit pakket betaald zal hebben. Enkele minutenlang vergaat horen en zien de toeschouwers. De boze geesten zullen nu toch echt wel wegblijven….

Op andere plaatsen staan auto’s zij aan zij met opengesperde achterkleppen waarin alleen maar luidsprekers te zien zijn, die opzwepende muziek de straat inblazen.

Dit alles speelt zich overigens op 31 december overdag af, want de meeste mensen willen het echte moment van jaarwisseling weer gewoon gezellig thuis bij familie doorbrengen. Waar kennen we dat van?

Iedereen wenst elkaar een goed en gezond 2019. Ook wij zonden onze goede wensen de wereld over en ontvingen er vele.

Hoe belangrijk die gezondheid is, ervaren we de afgelopen week als Leon plotseling hoge koorts krijgt en later een ernstig gezwollen onderbeen. We maken ons zorgen over allerlei tropische ziektes, want we we zijn immers kort geleden een paar dagen in “de jungle” van het binnenland geweest.
Na twee bezoekjes aan lokale huisartsen, bleek het uiteindelijk “gewoon” een ernstige infectie te zijn waar een flinke antibioticakuur tegenaan moest.
Ons vertrek uit Suriname hebben we een weekje uitgesteld, geduldig wachtend op herstel.